SP Den Haag :: Verkiezingen

Meteen naar de inhoud!

denhaag.sp.nl

SP DEN HAAG :: VERKIEZINGEN

Het Programma

Emancipatie en Integratie

Van twee kanten
Emancipatie en integratie zijn twee onderwerpen die volgens de SP niet los van elkaar te zien zijn: zonder emancipatie geen integratie en zonder integratie geen emancipatie. Om een gezamenlijke binding te realiseren in de stad, vinden wij het nodig zwaarder in te zetten op emancipatie. De SP vindt emancipatie nu een ondergeschoven kindje. We verstaan onder emancipatie het streven naar gelijke rechten, sociaal-economische zelfstandigheid en eerlijke maatschappelijke verhoudingen. Emancipatie moet van twee kanten komen, vanuit individuen en groepen, maar zeker ook vanuit de overheid. Voor een aantal bevolkingsgroepen is emancipatie extra belangrijk. Denk bijvoorbeeld aan homo's, woonwagenbewoners, Roma en Sinti, migrantengroepen en gehandicapten. Van hen ontvangen wij signalen die wijzen op onvoldoende emancipatie. Bijvoorbeeld: teveel islamitische en Roma- en Sinti-vrouwen die toestemming nodig hebben van hun man om te participeren in de maatschappij; gehandicapten die de straat niet op kunnen omdat deze beperkingen oplevert voor rolstoel of rollator; homo's die niet meer voor hun geaardheid durven uitkomen omdat ze uitgescholden worden; woonwagenbewoners die door de gemeente Den Haag worden gediscrimineerd. Zulke signalen tonen aan dat er op het gebied van emancipatie nog veel te doen is, bijvoorbeeld via onderwijs en welzijn. Het gaat om gelijkwaardigheid, menselijke waardigheid en solidariteit. De maatstaf die wij hanteren voor integratie is op deze kernbegrippen gebaseerd, vooral gelijkwaardigheid speelt een belangrijke rol. Iemand is geïntegreerd als hij of zij gelijke rechten en plichten heeft; gelijkwaardig deel kan nemen aan maatschappij en economie en voldoende kennis heeft van de Nederlandse taal, cultuur, geschiedenis, democratie en staatsinrichting om die gelijkwaardigheid te bewerkstelligen.
Aanspreken op gelijkwaardigheid
De SP heeft in de raadsperiode 2002 - 2006 samen met andere fracties gewerkt aan twee integratievoorstellen: Zo wij iets zijn zijn wij Hagenaars en Taal vraagt om onderhoud. Het uitvoeren ervan heeft nu prioriteit. De SP wil op alle fronten een actiever beleid op het gebied van gelijkwaardigheid van vrouwen en mannen, homo's en hetero's. Geslacht en geaardheid zijn immers voor niemand een keuze en mogen daarom nimmer een excuus zijn voor een ongelijkwaardige behandeling. Ongeacht of iemand rijk is of arm, geletterd of analfabeet, gezond of ziek, iedereen verdient een gelijkwaardige behandeling. Internationale verdragen over de rechten van de mens, vrouwen en kinderen zijn toch niet voor niets ondertekend? Andersom heeft iedereen in Nederland de waarden te respecteren die aan deze verdragen ten grondslag liggen. Bij de inburgering moet daarom de gelijkwaardigheid van mannen, vrouwen, homo's en hetero's benadrukt worden. Maar daar niet alleen, ook binnen het reguliere onderwijs en welzijnswerk. De gemeente verstrekt geen subsidies aan organisaties die het beginsel van gelijkwaardigheid schenden.
Gelijke kansen op sociaal-economisch terrein
Binnen de Haagse gemeentegrenzen liggen zowel zeer rijke als heel arme wijken. De armste wijken van Den Haag worden voor een groot deel bevolkt door Hagenaars uit landen van buiten Europa. De werkloosheid ligt er hoger dan gemiddeld. Ook de schooluitval is er hoger. Men woont in relatief kleine huizen met grote gezinnen. Kinderen hebben vaak weinig plek om rustig huiswerk te maken. Gevolg hiervan is dat deze migranten minder kansen hebben: op werk en op een gelijkwaardige deelname aan de samenleving. Daarom doen wij voorstellen op het gebied van wonen, welzijn en onderwijs waarmee zij hun kansen kunnen vergroten. Participatie is de manier om elkaar te leren kennen. Werk kan hier een grote rol in spelen. Daarom moet de gemeente (betaalde) stages aanmoedigen. Ook een grotere deelname aan de arbeidsmarkt van hoger opgeleide minderheidsgroepen maakt meer gelijkwaardigheid mogelijk. Bij gemeentelijke aanbestedingen wordt dit een criterium: de gemeente wendt haar economische invloed aan om via haar zakelijke partners gelijke kansen af te dwingen.
Integratie is meedoen
Door het tot dusver gevoerde beleid zijn er buurten ontstaan met voornamelijk migranten. Het zijn wijken die hun weinig natuurlijke ontmoetingskansen bieden met Hagenaars die er al generatie op generatie wonen. In bepaalde wijken kan men geheel uit de voeten met niet-Nederlandse talen. Onder andere door die taalachterstand schiet de deelname van migranten aan de Haagse samenleving tekort. Voor zowel het reguliere onderwijs als voor welzijnsorganisaties ligt hier een inhaalslag. De gemeente heeft een belangrijke taak in de ondersteuning van die organisaties en het omkeren van deze ontwikkeling. Van migranten verwacht de SP inzet om hun maatschappelijke positie te verbeteren. Bijvoorbeeld door actief te worden binnen instituties als school, bewoners- en welzijnsorganisatie. Door kennis te nemen van de Haagse samenleving en door deel te nemen aan de democratie kunnen migranten meer begrip krijgen voor de vrijheid van meningsuiting. De inburgering moet hier meer aandacht aan besteden. De SP vindt respect voor de democratie van groot belang. Vluchtelingen uit landen met beperkte burgerrechten en een ondemocratisch (of weinig democratisch) bestuur zullen onze democratie en bijbehorende burgerrechten veelal waarderen. Van degenen die om andere redenen naar Nederland komen, bijvoorbeeld om te trouwen, mag hetzelfde respect worden verwacht. De SP wil daarom dat bij de inburgering ruime aandacht wordt besteed aan democratie, burgerrechten en mensenrechten. Er ligt geenszins een eis dat migranten hun afkomst negeren of zelfs maar zouden vergeten, maar de SP vraagt ze wel zich te richten op de Haagse en Nederlandse samenleving. Dit is zeker in het belang van hun kinderen. Niet alleen de overheid moet alle kinderen gelijke kansen bieden, dat moeten hun ouders ook. Wij adviseren ouders daarom ook thuis zoveel mogelijk Nederlands te spreken, naar de Nederlandse tv te kijken en Nederlandse kranten te lezen om de taalachterstand in te lopen en om de kennis van de Nederlandse maatschappij te vergroten. Daarnaast zou het zowel voor de taalvaardigheid en integratie als voor het wederzijds begrip goed zijn als er in kerken, moskeëen en andere 'godshuizen' in het Nederlands gepreekt wordt. Ouders kunnen deelnemen aan Nederlandse taalles en opvoedingsondersteuning krijgen. Als zij onvoldoende Nederlands spreken, kunnen de kinderen vanaf tweeëneenhalf naar de voorschool om hun taalvaardigheid te verbeteren. De SP wil hier voldoende plaatsen voor creëren. Mochten er desondanks toch kinderen van vier of vijf jaar die wel in Nederland zijn geboren, maar die nog niet of nauwelijks Nederlands spreken, op de basisschool verschijnen, dan zijn hun ouders verplicht een bijdrage te betalen voor de inzet van extra leerkrachten om die taalachterstand teniet te doen. Voor zover dit door wet- en regelgeving nog niet mogelijk is, moet de gemeente druk uitoefenen op het rijk om dit mogelijk te maken. Niet-Nederlandssprekende ouders worden vanaf de zwangerschap geïnformeerd over het belang van de Nederlandse taal voor hun kind en van de consequenties, mocht het kind op vierjarige leeftijd onvoldoende Nederlands kennen.
Discriminatie, ongeoorloofd onderscheid
Discriminatie is het ongeoorloofde onderscheid op grond van bepaalde kenmerken en is een wereldwijd en dus ook in onze stad een probleem dat om continue bestrijding vraagt. Discriminatieklachten vragen om een serieuze behandeling en de oorzaken ervan moeten achterhaald worden. Discriminatie kan op pure vooroordelen en onbekendheid berusten, maar komt vaak niet zomaar uit de lucht vallen. Er zijn regelmatig aanleidingen waardoor mensen van bijvoorbeeld verschillende achtergronden elkaar wantrouwen. Die aanleiding moet op tafel komen en besproken worden om samen tot een oplossing te geraken. Het probleem van onbekendheid met elkaar kan op een structureler niveau worden bestreden door tweedeling tegen te gaan door de uitvoering van de SP-visie op wonen, onderwijs en welzijn. Op alle, dus ook op andere dan etnische fronten, moet discriminatie bestreden worden. Bijvoorbeeld ten aanzien van gehandicapten en ouderen. Discriminatiebestrijding, emancipatie en integratie gaan hier hand in hand. Maar niet iedereen die roept dat hij of zij wordt gediscrimineerd heeft altijd gelijk. Bijvoorbeeld: een werkgever die de werkvloer vrij van religie wil houden, mag religieuze kleding weigeren. De weigering van de Haagse Hogeschool om in te gaan op moslimstudenten die een gebedsruimte opeisten, is geoorloofd. Immers een school is geen huis voor het bedrijven van religie. Bovendien zijn er genoeg moskeeën in de omgeving.
Godsdienstvrijheid en extremisme
Iedereen heeft in Nederland de vrijheid een vereniging op te richten op basis van religie en/of cultuur. Je moet vrij zijn er lid van te worden en vrij zijn om er uit te stappen. Geloofsbeleving mag echter nooit leiden tot discriminatie of uitsluiting. Men mag die vrijheid gebruiken zolang men de ander daarin niet beknot. Maar de vrijheid van godsdienst en van vereniging mag geen dekmantel zijn voor uitingen van of steun aan terrorisme of vrouwenonderdrukking. Religieus extremisme en terrorisme vormen een internationaal probleem dat ook op lokaal niveau bestreden moet worden. In discussies wordt vaak beweerd dat de integratie van terreurverdachten is mislukt. Het is echter de vraag of het wel om integratie draait. We zijn er van overtuigd dat jongeren die hun toevlucht tot religieus extremisme zoeken eerst geïsoleerd raken. Door zich geheel te storten op een fundamentalistische vorm van de islam ( zoals het salafisme dat de gedragsregels van veertien eeuwen geleden oplegt) zonderen zij zich verder af. De stap om daarna geweld te gebruiken tegen de samenleving waar men zichzelf buiten heeft geplaatst is dan makkelijker te nemen. De overheid zal dus allereerst moeten inzetten op het voorkomen van uitsluiting en isolatie van met name jongeren. Tot op heden gebeurt echter het omgekeerde: jongerenwerkers worden wegbezuinigd, juist daar waar jongeren de meeste kans lopen te radicaliseren. Intussen kunnen fundamentalistische (zoals salafistische) moskeeën ongestoord jongeren blijven aantrekken. Met name jongeren en jongvolwassenen die op zoek zijn naar hun identiteit, jongeren voor wie geen plek meer is in buurthuizen, voor wie sport te duur is geworden, bij wie de afstand tot hun ouders groot is, jongeren die dagelijks op tv en internet zien hoe mensen met wie zij zich verwant voelen ongelijk behandeld worden, jongeren die het niet eens zijn met het Nederlandse buitenlands beleid en zich hier machteloos over voelen, blijken daar ontvankelijk voor. De SP vindt dat deze jongeren meer aandacht verdienen van de gemeente: ze moeten als gelijken in de Nederlandse samenleving worden opgenomen om te voorkomen dat ze radicaliseren.

Terug